نقد و تحلیل انیمیشن کودک و دنیایش

جلسه ۱۲۲ باشگاه انیمیشن شهر در عصر روز دوشنبه ۲۸ خرداد در مکان همیشگی یعنی سالن ۵ پردیس سینمایی ملت با حضور علافه مندان و طرفداران انیمیشن با اکران انیمیشن ” پسر و دنیایش ” آغاز گردید .
این اثر که محصول سال ۲۰۱۴ سینمای برزیل است به مدت یک ساعت و بیست دقیقه بر پرده سالن ۵ سینما ملت اکران شد و پس از آن با حضور سلمان خورشیدی و محمدرضا مقدسیان جلسه نقد و تحلیل این اثر آغاز گردید .
ابتدا یک نظر سنجی کلی ، تماشاچیان را به دو دسته دوستداران و مخالفان این اثر تقسیم کرد .
مخالفان ، ایده های مجموعه را تکراری و شیوه روایت آنرا سخت و دور از دسترس برایایجا ارتباط دوطرفه می دانستند و موافقان آن را به عنوان اثری متفاوت و به زاویه نگاه نو به دغدغه های بشر بیان می کردند .

اما انیمیشن کودک و دنیایش به نوعی مبحث کودک درون و بازگشت بشر بالغ بر بالین کودک درون خود را موشکافانه تحلیل می کند .
نویسنده و کارگردان اثر تمام تلاش خود را کرده تا در شکل اجرایی و همچنین محتوایی کودک درون بشر را به عنوان مخاطب هدف خود قرار دهد و با اثر گذاری بر وی ، بتواند به سطحی از ناخودآگاه مخاطب وروود پیدا کند که زبان و ادبیات مخصوص خود را می طلبد .
مولف اگر بتواند به نوعی جهان خود را برای مخاطب تفسیر نماید که با ابزار های درک وی هماهنگ باشد ، میتوان بر میزان اثر بخشی و جریان سازی ذهنی اثر امیدوار بود . ترجمه این جهان به شکل مشخص نا موفق و شکست خورده است . پس یک تفسیر در شان و متعادل با دریافت کننده های مخاطب می تواند به اشتراک جهان مولف با جهان مخاطب بیانجامد .

در تعریف های فرمی و گرافیکی اشکالی قابل درک و همچنین آشنا برای تمامی افراد بشر . طرح هایی که کم و بیش هر کس در دوران کودکی آن را تجربه کرده و بدون کمترین پیشینه ای در طراحی و گرافیک میتواند همانند آن را ایجاد نماید .
این گرافیک با یک پالت رنگی متمایز و تا حدودی قابل تفکیک ، صحنه های جذاب اما ساده را برای مخاطب رقم می زند . بهره گیری مدیریت شده و هوشمندانه از رنگ ها در بستر های گوناگون ، به شکلی ناخودآگاه به هدایت مسیر دراماتیک اثر در ذهن مخاطب بپردازد . حتی ورود و بهره گیری از کلاژ برای ایجاد تمایز در دنیای پسر و دنیای بزرگسالان ، با کنتراست حسی خوب و اثر گذاری خود نمایی می کند .

موسیقی در زاویه ای دیگر با موتیف های ساده و قابل درک توانسته بر اثر گذاری دو چندان این اثر بر کودک درون مخاطب بکوشد . تم های تکرار شنونده با تنظیم و سازبندی هوشمندانه و دقیق در کوتاه ترین زمان ممکن راهی به ناخودآگاه مخاطب میابد .

در زاویه کارگردانی نیز مولف با ایجاد تجربه های منحصر به فرد در دکوپاژ ، بازی سازی و انتقال مفاهیم حسی با تفسیر قابل درک برای کودک درون و زاویه دیدی هم قامت او ، به شکل واسط های انتقال را در هم می نوردد با بخشی از دنیای مخاطب می شود .
کودک و دنیایش ، به عنوان اثری خاص و قابل اعتنا به شیوه ای از روایت می پردازد که همراستا و همگون با جریان فعلی انیمیشن های بلند سینمایی جهان نیست . اما نمیتواند به دلیل این تفاوت ها ، آن را از دایره علاقه مندی های مخاطبان کنار گذاشت ، بلکه میتواند به عنوان جریان های منفک اما موازی با طعمی نو به خلق جهان های گوناگون در اذهان مخاطبان بپردازد .

” کودک و دنیایش ” با بهره گیری از تجربیات تلخ و شیرین مشترک در دوران کودکی همه افراد به شکلی کلی اما چند وجهی در کوتاه ترین زمان ممکن مخاطب سوار بر قطار همذات پنداری با این اثر کم ادعا و جذاب می شود .
قطاری که بلیط ورود به آن به نام کودک درون مخاطب نوشته شده است .

Have your say